زیان تیمهای تبریزی از آماده نشدن ورزشگاه یادگار امام (ره)

زیان تیم های تبریزی از آماده نشدن ورزشگاه یادگار امام (ره)

1395/08/11 تعویض چمن ورزشگاه یادگار امام (ره) و تجهیز این ورزشگاه به امکانات مدرن ورزشگاه های جهان، موضوعی بود که در ابتدا باعث امیدوار شدن تیم های تبریزی شد. اما ادامه روند بازسازی ورزشگاه نه تنها مسئولان تیم ها و هواداران را ناامیدکرد ، بلکه صدمات جبران ناپذیری را نیز به این تیم ها تحمیل کرد.
زمین چمن ورزشگاه یادگار امام (ره) بر اساس وعده های مسئولان، باید تا هفته چهارم لیگ برتر افتتاح می شد، اما این موضوع به هفته هفتم کشید و در ادامه بدقولی های مسئولان، وعده های افتتاح ورزشگاه به هفته یازدهم لیگ برتر و بعد از تعطیلات یک ماهه پیش رو، اشاره دارد.
بدقولی ها تنها موضوعی نیست که هواداران را نگران کرده است. کیفیت پایین چمن این ورزشگاه نیز نتوانسته است کادر فنی تیم های تبریزی را راضی کند و سرمربی تراکتورسازی در هفته های گذشته بارها از روند آماده سازی این چمن، ابراز نگرانی کرده است.
اینکه آیا درهای این ورزشگاه در هفته یازدهم بر روی تیم های استان باز خواهد شد یا این که بازهم زمان سررسید وعده های مسئولان ورزشی استان تمدید خواهد شد، موضوعی است که فقط زمان می تواند آن را مشخص کند.
اما آنچه که مسلم است و از سوی بسیاری از کارشناسان و مسئولان تیم های ورزشی استان نیز به آن اشاره شده است، زیان هایی است که آماده نبودن ورزشگاه یادگار به تیم های تراکتورسازی و ماشین سازی وارد کرده است.

تاثیر روانی بازی در ورزشگاه یادگار
بر اساس برنامه های لیگ برتر تراکتورسازی و ماشین سازی باید در 10 هفته ابتدایی 5 هفته را میزبان دیگر تیم های لیگ برتری بودند.
امتیاز میزبانی در ورزشگاه یادگار امام(ره) برای این تیم ها موضوعی نیست که بتوان به سادگی از آن گذشت.
این ورزشگاه به خودی خود یک امتیاز مثبت برای تیم های تبریزی محسوب می شود و فقط نام این ورزشگاه و سابقه آن می تواند از نظر روانی به نفع تیم های تبریزی و به ضرر تیم های مهمان باشد. علاوه بر این حضور هواداران بیشتر در برخی از بازی های حساس نیز می توانست به نفع تیم های تبریزی باشد تا این تیم ها بتوانند از حداکثر امتیازات میزبانی استفاده کنند. این در حالی است که به اعتقاد بسیاری از کارشناسان تیم های تبریزی در بازی هایی که در تبریز انجام داده اند به معنای واقعی میزبان نبوده اند.
اگرچه تراکتورسازی، وضعیت به مراتب بهتری از ماشین سازی دارد و به دلیل داشتن ورزشگاه اختصاصی توانسته است در زمین خود از تیم های لیگ برتری میزبانی کند، اما گنجایش حدود 5هزار نفری این ورزشگاه باعث شده است که بسیاری از هواداران از نزدیک نتوانند بازی های این تیم را تماشا کنند. از مشکلات زمین چمن و امکانات کم این ورزشگاه نیز نمی توان به سادگی گذشت.

از دست دادن امتیازات خانگی
ماشین سازی نیز به دلیل این که در ورزشگاه باغشمال اجازه بازی نداشته است، به نوعی خانه به دوش فوتبال تبریز محسوب شده و برخی از بازی های خود را در ورزشگاه اختصاصی تراکتورسازی و برخی دیگر را در ورزشگاه اختصاصی گسترش فولاد انجام داده است که در هر 2 مورد به جای میزبانی، غریبه و مهمان بوده است.
توجه به امتیازهای حساسی که تراکتورسازی و ماشین سازی در خانه از دست داده اند، نشان می دهد که در صورت آماده بودن ورزشگاه یادگار امام(ره)، تراکتورسازی هم اکنون می توانست صدرنشین بلامنازع لیگ برتر بوده و ماشین سازی نیز حداقل در میانه های جدول حضور داشته باشد.
با توجه به این موارد، باید پرسید که آیا مسئولان ورزشی استان در قابل هزینه هایی که این تیم ها از بیت المال صرف می کنند و در مقابل سرخورده شدن هواداران و مسئولان تیم های تبریزی، مسئولیتی را احساس می کنند و در این زمینه پاسخگو هستند؟

http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/AzarbayjanSharghi/Contents/%D8%B2%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D8%AA%DB%8C%D9%85%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%AA%D8%A8%D8%B1%DB%8C%D8%B2%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D8%AF%D9%87-%D9%86%D8%B4%D8%AF%D9%86-%D9%88%D8%B1%D8%B2%D8%B4%DA%AF%D8%A7%D9%87-%DB%8C%D8%A7%D8%AF%DA%AF%D8%A7%D8%B1-%D8%A7